Çevre Bilinci Geleceğe Bıraktığımız En Büyük Miras

İnsanlık tarihinin hiçbir döneminde doğa ile kurduğumuz ilişki bugünkü kadar kritik bir noktaya ulaşmamıştır. Bilinçsiz tüketim alışkanlıkları ve doğal kaynakların hoyratça kullanılması çevre sorunlarını her geçen gün daha görünür hale getirmektedir. İklim değişikliği su kaynaklarının azalması hava kirliliği ve biyolojik çeşitliliğin yok olması gibi sorunlar artık sadece bilim insanlarının konuştuğu konular değil günlük hayatımızın bir parçası haline gelmiştir. Bu nedenle çevre bilinci artık bir tercih değil gelecek nesillere yaşanabilir bir dünya bırakabilmenin temel şartı olarak karşımıza çıkmaktadır. Çevre bilincinin kazanılmasında eğitimin rolü son derece önem arz etmektedir. Çünkü doğaya saygı duyan bireyler kendiliğinden yetişmez bu bilinç küçük yaşlardan itibaren verilen eğitimle gelişir. Çocuklar çevreyi sadece kitaplardan öğrenmek yerine yaşayarak tanımalı toprağa dokunmalı bir ağacın büyümesini izlemeli ve doğanın bir parçası olduklarını hissetmelidir. Okullarda verilen çevre eğitimi yalnızca teorik bilgilerden ibaret kaldığında kalıcı bir etki oluşturmaz ancak günlük yaşamla ilişkilendirilen uygulamalar öğrencilerin davranışlarını değiştirebilir. Örneğin gereksiz yere yanan bir lambanın kapatılması kullanılmayan musluğun kapatılması ya da atıkların ayrıştırılması gibi küçük görünen davranışlar aslında büyük bir bilincin göstergesidir. Çevre bilinci aynı zamanda sorumluluk bilincidir. İnsan doğaya hükmeden değil onunla birlikte yaşayan bir varlıktır. Doğanın dengesi bozulduğunda bundan en çok etkilenen yine insanın kendisi olacaktır. Bu nedenle çevreyi korumak yalnızca doğaya yapılan bir iyilik değil insanın kendi geleceğini korumasıdır. Bugün yere atılan bir plastik parçası yıllarca doğada kalmakta toprağı ve suyu kirletmekte canlıların yaşamını tehdit etmektedir. Oysa aynı plastik doğru şekilde geri dönüştürüldüğünde yeniden kullanılabilir bir kaynağa dönüşebilir. Bu noktada çevre eğitimi bireylere yalnızca bilgi kazandırmakla kalmamalı aynı zamanda alışkanlık haline dönüşütürebilmelidir. Çünkü çevreye duyarlı davranışlar ancak günlük yaşamın doğal bir parçası haline geldiğinde gerçek anlamda etkili olabilir. Ailelerin öğretmenlerin ve toplumun tüm kesimlerinin çevre konusunda ortak bir bilinç oluşturması gerekmektedir. Çocuklar büyüklerin davranışlarını örnek alarak öğrenirler çevreye saygı gösteren yetişkinler çevreye saygılı bireylerin yetişmesine katkı sağlar. Bugünün çocukları yarının karar vericileri olacaktır ve onların doğaya bakış açısı geleceğin dünyasını şekillendirecektir. Bu nedenle çevre bilinci yalnızca bir ders konusu değil hayatın her alanında yer alması gereken bir değer olarak görülmelidir. Unutmamak gerekir ki doğa bize atalarımızdan miras kalmadı onu çocuklarımızdan ödünç aldık ve bu emaneti korumak hepimizin sorumluluğudur.

Doğayı korumak sorumluluğumuzdur 

      Cem Fatih AYYÜREK