Bir Sabah uyandığında

Bir sabah uyandığında, dün bıraktığın hayatı yerinde bulamayabilirsin.
Elin yetişmez, sesin eksilir, dünya seni tanımaz olur.
O an anlarsın; insan dediğin, kendi gölgesine bile güvenemeyen kırılgan bir yolcudur.

Ve işte o an fark edersin…
Her gün sessizce mücadele eden insanların taşıdığı görünmez yükleri;
Bir adımı bile hazine gibi saklayan, nefesini bile savaşarak alan yürekleri.

“Ömrüm, kırık bir dal gibi
Rüzgârın önünde eğilir bazen.
Ama bilirim…
En sessiz acıyı taşıyanlar,
En çok ışığı hak edenlerdir.”

Bugün, görmezden gelinen kalpleri fark etme günü olsun.
Yalnız bırakılmış umutlara omuz verelim;
Birlikte güçlenelim, birlikte iyileşelim