SESLENİŞ

Ruhum iki dünyanın arasında bir yankı
Bir ölü değildim fakat bir diri de
Artık süt değil hep rahmet isterim
Rüzgâr bile fısıldamaz bana artık
Çünkü ben duyulmayan duanın sesiyim

Tenim toprağa secde etmiş,
Ruhum ise “Elest” bezminde hâlâ mesttir.

Ak kaşık sanırlar,
Oysa zâhir beyaz, bâtın karadır.

Leylâ’mı değil,
Leylâ’da gizlenmiş Hakk’ı ararım.

Ne varım ne yokum 
Bekleyen bir derviş gibiyim 

Hızır’ı görmüş Ademoğlunu ararım
Bekleyen bir derviş gibiyim 

Serdal KAYA