SESLENİŞ

Ruhum iki dünyanın arasında bir yankı

Bir ölü değildim fakat bir diri de

Artık süt değil hep rahmet isterim

Rüzgâr bile fısıldamaz bana artık

Çünkü ben duyulmayan duanın sesiyim

Tenim toprağa secde etmiş,

Ruhum ise “Elest” bezminde hâlâ mesttir.

Ak kaşık sanırlar,

Oysa zâhir beyaz, bâtın karadır.

Leylâ’mı değil,

Leylâ’da gizlenmiş Hakk’ı ararım.

Ne varım ne yokum 

Bekleyen bir derviş gibiyim 

Hızır’ı görmüş Ademoğlunu ararım

Bekleyen bir derviş gibiyim