SAHİPSİZ MISRALAR

Gidişinle kaybettim mısraları,
Yokluğunla karardı mürekkebim.
Gözlerinde unuttum sözlerimi;
Bırak beni artık… ne olur bırak beni.

En derin şiirlerim sensiz doğdu,
Her biri farklı, fakat sen hep aynı,
Sadece sana gelemeyişim…
Ve senden hiç gidemeyişim.

Gidişini bin yılda yazdım,
Sen bilmeden… senden habersiz.
Hiç utanmadım, gecelerce ağladım,
Sen bilmeden… senden habersiz.

Şimdi mısralarım bir bir susar oldu,
Mürekkebim gözyaşıyla dolar oldu.
Hasretin içimi değil, ciğerimi kavurdu…
Söyle artık; neydi bizi yok eden, ne oldu?