GECEYE SIĞINANLAR

Gecenin kör vakti gelir, derin düşünceler,
Hüzünle yoğrulmuş en eski sevgiler.
Yalnız kalmalı en güzel şiirler,
Hep hüzünle yoğrulur kalbimde dizeler.

Sessizlik düşer dilimden ağır ağır,
Kelimeler zihnimde yer değiştirir adeta.
Hepsi bir olur,
Yalnızlık ise hep ayrı kalır.

Ruhum, henüz gömülmemiş bir çocuk cesedi;
Kalbim, sahibini kaybetmiş bir mısra gibi
yalnızlık hep benimle o on altı yaşında. 
Sahi, hangimiz hâlâ hayatta?

Uyumadan önce yine bir mezar kazacağım,
toprağını gözyaşıyla ıslatcağım.
Çiçeklerim birer şiir,
Yalnızlığı mezara sokacağım.

Yoksa bir tabut mu
sessizce içeriye çağırıyor beni?