Geç Kalan Yürekler

Keşke dilimizin anlattığı kadar
yüreğimiz de anlatabilseydi içimizdekini…
Kelimeler dökülürken dudaklarımızdan,
sessiz kalmasaydı kalbimiz.

Keşke gözlerimizin gördüğünü
yüreğimiz de görebilseydi aynı açıklıkla…
Bakıp da geçmeseydik güzelliklerin yanından,
biraz da içimize bakabilseydik.

Keşke ellerimizin tutabildiğini
yüreğimizde de tutabilseydik sımsıkı…
Kaybolup gitmeseydi iyilik,
yitip gitmeseydi samimiyet, hoşgörü.

Dokunduk sandığımız anlarda bile
belki hiç değmedi kalbimiz…
Gördük ama hissetmedik,
bildik ama yaşayamadık.

Şimdi içimizde ağır bir sızıyla
kendimize soruyoruz usulca:
Biz…
çok şey için geç mi kaldık?

ERKAN SEZGİN