“Dün Muhalif, Bugün İktidar: Siyasette Omurga mı Kaldı, Yoksa Sadece Koltuk Hesabı mı?”

Düne kadar en ağır eleştirileri yaptığı bir siyasi yapının bugün yanında saf tutmak, siyasette fikir değişikliği değil; düpedüz siyasi hafızayla alay etmektir. Millet artık bu senaryoları ezbere biliyor. Seçim zamanı başka konuşup, güç dengesi değişince başka kapılara yönelen siyaset anlayışı toplumda karşılık değil, tepki üretir.
Burcu Köksal’ın AK Parti saflarına geçmesi, kamuoyunda “ilke siyaseti” değil, “kişisel siyasi kariyer hesabı” olarak okunacaktır. Çünkü insanlar şunu unutmaz: Dün meydanlarda sert sözler söylediğin bir yapıya bugün hiçbir mahcubiyet göstermeden katılıyorsan, ortada sorgulanması gereken ciddi bir tutarsızlık vardır.
Siyasetçinin en büyük sermayesi güvendir. Güvenini kaybeden bir siyasetçi, makam kazansa da itibarı kaybeder. Vatandaş artık parti değiştirenleri değil, duruşunu değiştirmeyenleri takdir ediyor. Çünkü omurgalı siyaset; menfaat nereye eserse oraya savrulmak değil, gerektiğinde yalnız kalmayı göze almaktır.
Bugün toplumun büyük bir kısmı şu soruyu soruyor: “Dün yanlış dediklerin bugün nasıl doğru oldu?” Eğer bu sorunun net ve vicdani bir cevabı yoksa, yapılan şey siyasi tercih değil; koltuk uğruna geçmiş söylemleri inkâr etmektir.
Türk siyaseti artık transfer pazarlığı görüntüsünden yoruldu. Halk; ilkesi olan, sözüne sadık kalan, dün ne dediyse bugün de arkasında duran isimler görmek istiyor. Çünkü siyasette en tehlikeli şey fikir değiştirmek değil, çıkar uğruna karakter değiştirmektir.

Erkan Sezgin 
Köşe yazarı